|
m u s a n n e f İbn Ebi Şeybe |
Alışveriş |
Umra (Bir Meskenin
Menfaatini Ömür Boyu Birisine Bağışlamak) ile ilgili Görüşler
23060. Zeyd b. Sabit der
ki: ''Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem), umra'nın varisin hakkı olduğunu
söyledi.''
Tahric: İbn Ebi Şeybe,
Müsned (121 aynı isnadla); Ahmed (5/182), Nesai (6552, 6554), İbn Mace (2381)
ve İbn Hibban (5132-5134). 23067' de başka bir kanalla tekrar edecek.
23061. Süleyman b. Yesar
bildiriyor: Tarık, Cabir'in naklettiği Resulullah'ın (Sallallahu aleyhi ve
Sellem) sözüne dayanarak umra'nın varisin hakkı olduğunu söyledi.
Tahric: Buhari (2625),
Müslim (3/1247: 20, 29 müelliften; 28 uzun metinle) ve Ebu Davud (3552).
23062. Ebu Hureyre'nin
bildirdiğine göre Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
"Umra yoktur. Çünkü kime umra işlemi ile bir mal verilirse artık o mal
(daimi olarak) o kimsenindir."
Tahric: Ahmed (2/357),
Nesai (6584, 6585), İbn Mace (2379, müelliften, Busayr'i sahih olduğunu
söyledi) ve İbn Hibban (5131).
23063. İbn Abbas'ın
bildirdiğine göre Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
"Umra, kendisine verilen kimse için caizdir."
Tahric: Ahmed (1/250
tamamını) ve Nesai (6541, 6543, 6557).
23064, Semure,
Resulullah'ın (Sallallahu aleyhi ve Sellem) şöyle buyurduğunu nakleder:
"Ömür boyu denilerek yapılan bağışlar, yapılan kimse için mirastır"
veya bu kişi için caizdir."
Tahric: Ahmed (5/13,
22), Ebu Davud (3544) ve Tirmizi (1349).
23065. Cabir'in
bildirdiğine göre Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
"Mallarınızı elinizde tutunuz ve onu umra olarak vermeyiniz. Kim, bir şeyi
ömür boyu kullanılmak üzere birine verirse, bu mal, kullananın vefatından sonra
varislerinin olur."
Tahric: Müslim (3/1247:
27, 28, müelliften), Ahmed (3/302,293,312,374,386,389; müellifin isnadıyla),
Nesai (6569) ve İbn Hibban (5140, 5141).
23066. Hişam b.
Urve'nin, babasından bildirdiğine göre Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem)
şöyle buyurdu: "Kime bir şey umra olarak (ömür boyu kullanmak üzere)
verilirse, bu şeyonun ve (vefatından sonra) varislerinindir."
23067. Zeyd b. Sabit,
Resulullah'ın (Sallallahu aleyhi ve Sellem) şöyle buyurduğunu nakleder:
"Umra, miras olarak varislerin olur."
Tahric: Nesai (6546,
6549, 6551, 6547), Ahmed (5/189, 182, İbn Mace (2381) ve İbn Hibban (5132)
23068. Seleme b. Kuheyl
bildiriyor: (Kadı) Şureyh'in yanında otururken, bir topluluk gelip, bir şeyin
ömür boyu kullanmak üzere birisine verilmesi konusunda davalaştılar. Şureyh: ''Bu
şey hayatı boyunca ve vefatından sonra bu kişinindir'' deyince, aleyhinde hüküm
verdiği kişi ona dönüp, yemin ederek verilen hükümden memnun olmadığını ifade
etti. Bunun üzerine Şureyh: ''Bu adam, Resulullah'ın (Sallallahu aleyhi ve
Sellem) hüküm verdiği bir konuda beni kınıyor'' dedi.
23069. Mekhul,
Resulullah'ın (Sallallahu aleyhi ve Sellem) şöyle buyurduğunu nakleder:
"Kendisine herhangi bir şey ömür boyu kullanılmak üzere verilen kişiye
verilen mal, artık onundur ve onunla dilediği gibi tasarruf ta bulunabilir.''
23070. Hz. Ali der ki:
''Umra olarak verilen şey, geri dönülemez bağışlardan biridir.''
23071. Habıb b. Ebi
Sabit bildiriyor: İbn Ömer'e bir bedevi gelerek: ''Kardeşimin oğluna, ömür boyu
kullanması şartıyla dişi bir deve verdim. Deve yavruladı ve bir sürü oldular.
Bu konudaki görüşün nedir?'' diye sordu. İbn Ömer: ''Deve, hayattayken de
ölümünden sonra da kardeşinin oğlunundur'' deyince, bedevi: ''O zaman, ben de
onu sadaka olarak bağışladım'' dedi. İbn Ömer bedeviye şöyle karşılık verdi:
''Bu senin için daha zor bir şeydir (deve senin olmadığından böyle bir yetkin
de kalmamıştır.)"
23072. Muğire der ki:
İbrahim(-i Nehai)'ye, sükna (oturma hakkı) ile ilgili sorunca, "Meskene
oturtan kişinin hakkıdır" dedi. Ben: "Ey Ebu imran! ''Kim bir şeye
hayattayken sahip olursa, bu şey hayattayken de ölümden sonra da onundur''
denmez miydi?" diye sorunca, İbrahim: "Bu dediğin, umra için
geçerlidir" karşılığını verdi.
23073. Hasan(-ı Basri)
der ki: "Bir kişi, bir adama ömür boyu kullanmak üzere bir ev verecek
olursa, bu ev hayattayken de ölümünden sonra da verilen kişiye aittir."
23074. İbn Sirin
bildiriyor: Kör bir adam, Şureyh'e gelip, kendisine umra olarak verilen bir
cariye hakkında davalaştı. (Kadı) Şureyh, cariyenin verilen kişiye ait olduğuna
hükmedince, (cariyeyi veren) adam: "Benim aleyhime hüküm verdin"
dedi. Şureyh: "Ben senin aleyhine hüküm vermedim. Resulullah (Sallallahu
aleyhi ve Sellem), ''Kim bir şeye hayattayken malik olursa, bu şey hayattayken
de ölümünden sonra da onundur'' şeklinde hükmetti" dedi.
Tahric: Abdurrezzak
(16880), Nesai (6587) ve Beyhaki (6/175).
23075. Şa’bi der ki:
"Eğer ''Hayatın boyunca senindir'' diyecek olursa, bu şey hayattayken de,
ölümünden sonra da onundur" buyurdu.
23076. İbn Abbas der ki:
"Kendisine umra olarak verilen bir şey, verilen kişinin ve
varislerinindir."
23077. Cabir,
Resulullah'ın (Sallallahu aleyhi ve Sellem) şöyle buyurduğunu nakleder:
"Ey Ensar topluluğu! Mallarınızı elinizde tutunuz, onları umra olarak hibe
etmeyiniz. Zira kim umra şeklinde bir malını başka birisine hibe ederse,
verdiği o mal artık verilen kimseye aittir.''
Tahric: Müslim (3/1247:
27, müelliften) ve Ahmed (3/317).
23078. (Muhammed)
ibnu'l-Hanefiyye, Mu'aviye'nin, Resulullah'tan şöyle naklettiğini bildirir: "Mal
sahibinin, umra olarak bir malı hibe etmesi caizdir."
Tahric: Ahmed (4/97,
99), Ebu Ya'la (7331=7369), Tahavi (4/91) ve Taberkinı, M. el-Kebir (19/734,
733).
23079. Cabir der ki:
"Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem), bir kimseye umra şeklinde
verilen bir malın sahibinin tasarrufundan çıktığına ve verdiği kişiye herhangi
bir şart veya istisna koşamayacağına hükmetti."
Tahric: Ahmed
(3/360,399), Buhari (2625), Müslim (3/1246: 24, 20- 23, 25), Nesai (6579, 6573,
6574, 6576, 6578, 6580, 6581), Ebu Davud (3545, 3547- 3550), Tirmizi (1350) ve
Tahavi (4/94).
23080. Ebu Hureyre'nin
bildirdiğine göre Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
"Kime umra şeklinde bir mal hibe edilirse o mal hibe edilen kimsenindir
veya verilen kimsenin (varislerine) mirastır.''
Tahric: Ahmed (2/429,
489, 347, 468), Buhari (2626), Müslim (3/1248: 32 ve sonrası), Ebu Davud (3543)
ve Nesai (6586, 6587).
Umra Olarak Bağışta
Bulunanın Bundan Vazgeçebileceğini Söyleyenler
23081. Hammad (b. Ebi
Süleyman) ile Hakem (b. Uteybe) derler ki: "Umra olarak bağışta bulunan,
hayatta olduğu sürece, bundan vazgeçebilir."
|
SONRAKİ SAYFA İÇİN
AŞAĞIDAKİ LİNKİ KULLAN |